Construction materials

Without lime there is no fresco

ENGLISH:

Lime, sand and water are the fundamental and only materials for making lime mortar coatings, to which the colored pigments are put on the surface, while the coating is still fresh and damp.

Phenomenon of carbonation explains the peculiarity of fresco.

When the coating is drying, the calcium hydroxide included in air lime migrates to the surface and mixes with the carbon dioxide of the air to constitute a calcium carbonate.

This calcium carbonate leaves a film on the surface of coating and so protects the pigments. The surface becomes as hard as limestone again. Without air lime, there is not carbonation, consequently there is no fresco.

Lime:

Use high purity hydrated lime (CL 90 or 95 or 98). The lime means Ca(OH)2 and must contain less than 10% of clay.

Sand:

We have to find siliceous sand from rivers, not from limestone and not polluted by clay or organic dirt. Prior being used in work site; the sand must be stored inside to dry and to be kept away from the cats or any other form of pollution.

For lime coats we need three different sand of various grain sizes:

  • 0.4 mm and smaller for the first coating put on by a mason (gobetis layer)
  • 0.3 mm and smaller for the next coating put on by fresco makers (arriccio layer)
  • 0.2 mm and smaller for the last coating, very smooth and thin, to which we will paint (intonaco layer)

The sand must be heterogeneous for good adhesion: 0.4 mm and all smaller sizes of grain together, 0.3 and 0.2 and 0.1 mm, etc.

For obtaining the right grain size of sand we recommend using a sieve of the given size. Buying the packaged sand is not recommended, since these bags contain only the stated fraction without the smaller particles and thus such mortar has a lower ability to keep humidity necessary for having enough time for painting.

Water:

We can use any type of clean tapped water.

CZECH:

Vápno, písek a voda jsou základními a jedinými materiály pro výrobu vápenných maltových omítek, do kterých malujeme barevnými pigmenty, dokud je povrch omítky čerstvý a vlhký.

Fenomén karbonatace zaručuje speciální vlastnosti fresky.

Když namalovaná omítka prosychá, hydroxid vápenatý obsažený ve vzdušném vápně migruje na povrch a mísí se s oxidem uhličitým, čímž vzniká uhličitan vápenatý, který zanechává na povrchu omítky film chránící pigmenty uchycené na povrchu.

Povrch omítky je opět tvrdý jako vápenec a proto velmi odolný a trvanlivý. Bez vzdušného vápna nedocílíme karbonatace, tudíž ani trvanlivé nástěnné malby - fresky.

Vápno:

Použijte co nejčistší hydratované vápno (CL 90 nebo 95 nebo 98). Vápnem rozumíme Ca (OH) 2 s menším než 10% obsahem jílu.

Písek:

Vhodný je křemičitý písek z řek, ne z vápence a bez znečištění jílem, případně organickými zbytky. Před použitím na výrobu omítek musí být písek skladován uvnitř, aby byl suchý a v bezpečí před kočkami nebo jinou formou znečištění.

U vápenných omítek potřebujeme tři různé frakce písku:

• 0,4 mm a jemnější pro první vrstvu nanesenou zedníkem (vrstva gobetis)

• 0,3 mm a jemnější pro další vrstvu nanesenou freskaři (vrstva arriccio)

• 0,2 mm a jemnější pro nejsvrchnější vrstvu, velmi hladkou a tenkou, na kterou budeme malovat pigmenty (vrstva intonaco)

Písek musí být heterogenní kvůli dobré přilnavosti: 0,4 mm a všechny menší velikosti zrn, 0,3 a 0,2 a 0,1 mm atd.

Pro získání správných frakcí doporučujeme použít síto dané velikosti. Nákup baleného písku se nedoporučuje, protože tento pytlovaný písek obsahuje pouze uvedenou frakci bez menších částic a tak má taková malta nižší schopnost udržet vlhkost potřebnou pro delší dobu pro malování.

Voda:

Můžeme použít jakýkoli typ čisté vody z vodovodu.

POLISH:

Wapno, piasek i woda są jedynymi materiałami do wykonywania tynków z zapraw wapiennych, do których wchłaniane są barwne pigmenty, a powstała powłoka musi być świeża i wilgotna.

Zjawisko karbonizacji wyjaśnia specyfikę fresku : Gdy powłoka wysycha, wodorotlenek wapnia zawarty w wapnie powietrznym migruje na powierzchnię i miesza się z dwutlenkiem węgla z powietrza tworząc węglan wapnia.

Ten węglan wapnia pozostawia osad na powierzchni powłoki, chroniąc w ten sposób pigmenty.

Powierzchnia z czasem staje się twarda utrwalając kolor pigmentów. Bez wapna powietrznego nie ma karbonizacji, a co za tym idzie nie ma fresku.

Wapno:

Używaj wapna hydratyzowanego wysokiej jakości (CL 90 lub 95 lub 98). Wapno musi zawierać Ca(OH)2 i mniej niż 10% gliny.

Piasek:

Musimy znaleźć piasek krzemionkowy, a nie wapienny. Przed użyciem w miejscu pracy piasek należy przechowywać w suchych warunkach z dala od zanieczyszczeń.

Do tynków wapiennych potrzebujemy trzech różnych grubości piasku:

• mieszanki o grubości od 0,01 do 0,4 cm na pierwszą powłokę nakładaną przez murarza (warstwa gobetis)

• mieszanki o grubości od 0,01 do 0,3 cm na kolejną powłokę nakładaną przez twórców fresków (warstwa arricio)

• mieszanki o grubości od 0,01 do 0,2 cm na ostatnią warstwę, bardzo gładką i cienką, do której będziemy malować (warstwa intonako)

Aby powłoka miała dobrą przyczepność piasek musi być niejednorodny : np. warstwa pierwsza to 0,4cm i wszystkie najmniejsze rozmiary razem 0,3 i 0,2 oraz 0,1...

W celu uzyskania odpowiednich frakcji dla danej warstwy zalecamy użycie sita o granicznej - maksymalnej wielkości. Kupowanie paczkowanego piasku nie jest wskazane, ponieważ worki te zawierają tylko określoną frakcję bez mniejszych cząstek, przez co taka zaprawa ma mniejszą zdolność zatrzymywania wilgoci niezbędnej do dłuższego czasu malowania.

Woda:

Możemy używać każdego rodzaju czystej wody.

GERMAN:

FRENCH:

La chaux, le sable et l'eau sont les matériaux fondamentaux et uniques pour la fabrication d'enduits à la chaux. Les pigments colorés sont posés, alors que l'enduit est encore frais et humide. Le phénomène de carbonatation explique la particularité de la fresque. Lors du séchage de l'enduit, l'hydroxyde de calcium inclus dans la chaux aérienne migre vers la surface et se mélange au dioxyde de carbone de l'air pour constituer un carbonate de calcium. Ce carbonate de calcium laisse des sédiments à la surface de l'enduit et protège ainsi les pigments. La surface redevient dure comme du calcaire , un calcaire peint. Sans chaux aérienne, il n'y a pas de carbonatation, par conséquent il n'y a pas de fresque.

La chaux

Utiliser de la chaux aérienne de haute pureté (CL 90 ou 95 ou 98). La chaux (formule chimique Ca(OH)2 ) doit contenir moins de 10 % d'argile.

Le sable

Il faut trouver du sable siliceux, non calcaire. Avant d'être utilisé sur le chantier, le sable doit être stocké à l'intérieur pour sécher et être tenu à l'écart des chats ou de toute autre forme de pollution.

Pour les couches de chaux, nous avons besoin de trois granulométries différentes : 0,4 pour le premier enduit posé par un maçon (couche de gobetis) 0,3 pour le premier enduit posé par les fresquistes (couche d'arriccio) 0,2 pour le dernier enduit, très lisse et fin, sur lequel on va peindre (couche d'intonaco). Le sable doit être hétérogène pour une bonne adhérence : 0,4 mm et toutes les plus petites tailles de grains ensemble, 0,3 et 0,2 et 0,1 mm, etc. Pour obtenir les bonnes granulométries, il est recommandé d'utiliser un tamis de la taille donnée. L'achat du sable emballé n'est pas recommandé, car ces sacs ne contiennent que la granulométrie indiquée sans les particules plus petites et donc un tel mortier a une capacité plus faible à conserver plus longtemps l'humidité nécessaire pour la peinture.

L'eau

On peut utiliser n'importe quel type d'eau propre du robinet.